καθηγεμ-ών, Ion.
κατηγ-, Dor.
καθᾱγ-,όνος,ὁ,ἡ,
A. leader, guide, τῆς ὁδοῦ
Hdt. 7.128
, cf. Plb. 3.48.11 ;pilot, Id. 4.40.8 ; of a statesman, Ἀράτῳ καθηγεμόνι Χρησάμενος περὶ τῶν ὅλων
Id. 7.14.4
; of the founders of the Epicurean school, Phld. Rh. 1.49S. , Ir. p.89 W., al.; of Crates, Jul. Or. 6.202d ;κ. τῆς ἀρετῆς inortovirtue, Plu. Dio 1 ; as a title of gods,Διόνυσος κ. CIG 3068 (Teos); τᾷ εὐεργέτιδι καὶ καθαγεμόνι τᾶς πόλιος
SIG 559.36
( Arc. , from Magn. Mae.,iii B.C.); Ἀφροδίτην κ. ποιεῖσθαι
Plu. Thes. 18
; of divinities, τῷ Διί, καθηγεμόνι τούτῳ τῆς τῶν ὄντων διοικήσεως ὄντι
Stoic. 1.43
; καθηγεμόνες εὐτυχοῦς ἀρχῆς