κᾰκίζω, (κακός)
A. abuse, reproach,τινα
Hdt. 3.145 , D. 34.2 ; κ. τινὰ ὅτι οὐκ . .
Th. 2.21
;νουθετεῖν τε καὶ κ. Pl. R. 560a ;τὴν τύχην κ. D. 18.306 , cf. 21.73 : abs., Epicur. Nat. 28.12 , 72 G.:— Pass. ,to be reproached, ὑπό τινος
Th. 1.105
.
II. make cowardly, E. IA 1435 :— Pass. ,play the coward, οὔ ἑ κακιζόμενόν γε κατέκτα
Il. 24.214
; καὶ μὴ κακισθῇς
E. Med. 1246
, cf. El. 982 , Pl. Mx. 247c ;κακιζόμενοι τύχῃ worstedby fortune alone, Th. 5.75 .