κᾰλᾰ́μ-η,ἡ, (v.κάλαμος)
A. stalk, esp.the stalkorstraw of corn, metaph. in Hom. ,αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισιν, ἧς τε πλείστην μὲν καλάμην Χθονὶ Χαλκὸς ἔχευεν, ἄμητος δ' ὀλίγιστος, i.e. when there is muchstrawand little harvest, muchslaughterand little profit, Il. 19.222 ;κ. πυρῶνwheat-straw, Hdt. 4.33 ; σῖτος σὺν τῇ καλάμῃ ἀποκείμενος
X. An. 5.4.27
; καλάμαν τε καὶ ἱερὰ δράγματα . . ἀσταχύων
Call. Cer. 20
; prov. of a greedy farmer,πυροὺς ἐπὶ καλάμῃ ἀροῦνto exhaust ground by one corn-crop after another, Lys. Fr. 77 : pl.,σῖτος ἐπὶ ταῖς κ. D.H. 5.13 .
2. stubble, Arist. Mete. 341b27 , PSI 4.380.6
(iii B.C.), 1 Ep.Cor. 3.12 , etc.: metaph., of an old man,καλάμην γέ ς' ὀί̈ομαι εἰσορόωντα γιγνώσκεινthou mayst still, I ween, perceivethe stubble(i.e.the residue) of former strength, Od. 14.214 ; τὸ γῆρας καλάμη
Arist. Rh. 1410b14
; τὴν κ. δωρῇ, δοὺς ἑτέροις τὸ θέρος
AP 11.36
( Phil. );Ῥήσου κ.the remainsof Rhesus, i.e. hiscorpse, Orac. ap. Polyaen. 6.53 ;ἀπὸ τῆς κ. τεκμαίρεσθαιto judge fromthe remains, Luc. Alex. 5 .