κᾰνᾰχ-ή, Dor.
-χά, ἡ, (κανάσσω)
A. sharp sound; esp.ringorclangof metal, δεινὴν . . πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε
Il. 16.105
, cf. 794 ;κ. δ' ἦν ἡμιόνοιιν loudrang theirtramp, Od. 6.82 ;ὀδόντων μὲν κ. πέλε gnashingof teeth, Il. 19.365 , Hes. Sc. 164 : pl., ib. 160 ;κ. [Χαλκ]όκτυπος
B. 13.15 ;Χρυσοῦ κ. S. Ant. 130 (lyr.);κ. αὐλῶν soundof flutes, Pi. P. 10.39 (pl.), B. 2.12 , cf. S. Tr. 642 (lyr.); ofthelyre, h.Ap. 185 .