κάρᾱ(A), Ep. and Ion.
κάρη [ᾰ],τό, poet. forκεφαλή, Luc. Lex. 5 :—
A. head, of men or animals, πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον
Il. 22.74
;ὑψοῦ κάρη ἔχει[ἵππος] 6.509 ;περὶ πόδα περὶ κάραfromheadto foot, A. Eu. 165 (lyr.): metaph., ἐν δ' ἐμῷ κάρᾳ θεός μ' ἔπαισεν
S. Ant. 1272
, cf. OC 564 ; ofthe face,γέλωτι φαιδρὸν κ. Id. El. 1310 ; μου κ. τὸ δυσπρόσοπτον
Id. OC 285
.
2. peak, top, κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου
Hes. Th. 42
; of a tree, S. Fr. 23 ;edge, brimof a cup, Eub. 56.6 .
3. in Trag., as periphr. fora person,Οἰδίπου κάρα, i.e.Οἰδίπλους, S. OT 40 , 1207 (lyr.);αὐτάδελφον Ἰσμήνης κ. Id. Ant. 1 ;ὦ κασίγνητον κ., forὦ κασίγνητε, Id. El. 1164 ;ὦ φίλον κ. Id. OC 1631 ;φίλον κ. A. Ag. 905 .-- Hom. uses nom. acc.κάρη, gen. dat.κάρητος, κάρητι, Od. 6.230 , Il. 15.75 ; alsoκαρήατος, καρήατι, 23.44 , 19.405 , nom. pl. καρήατα