κάρπ-ιμος,ον,
A. fruit-bearing, fruitful, θέρος
A. Pr. 455
;στάχυς, πέδον, E. Supp. 31 , Or. 1086 ; καρπίμους ἐτῶν κύκλους
Id. Hel. 112
; μυρρίναι
Ar. Pax 1154
; κισσοῦ κλάδοι
Alex. 119.5
; ξύλον
LXX Ge. 1.11
;κάρπιμα πρῷαearlycrops, Ar. V. 264 ;θερίσαι κάρπιμαto reapthe fruits, CIG 4310.15 (Limyra), cf. PSI 4.292.13
(iii A.D.);κ. [ἀγαθά] propertythat yields a produce, opp.ἀπολαυστικά, Arist. Rh. 1361a17 ; opp.ἄκαρπα, Id. EN 1125a12 : metaph.,ἀμέλγεις τῶν ξένων τοὺς κ.from whom money can be wrung, Ar. Eq. 326 .