καρτερ-έω,
A. to be steadfast, patient, S. Ph. 1274 , Men. Sam. 112 , etc.; ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν
E. Alc. 1078
, cf. Th. 7.64 ; κ. μάχῃ
E. Heracl. 837
; κ. ἐλπίδι τινός
Th. 2.44
: freq. with a Prep.,κ. πρός τι to hold upagainst a thing, e.g. πρὸς ἡδονάς τε καὶ λύπας
Pl. R. 556c
; πρὸς λιμὸν καὶ ῥῖγος
X. Cyr. 2.3.13
; ἐπὶ τοῖς παροῦσι
Isoc. 6.48
, cf. Pl. La. 194a ;κ. ἐν ταῖς ἡδοναῖς to be patientortemperatein . . , Id. Lg. 635c ; ἐν πολέμῳ
Id. La. 193a
;κ. ἀπὸ τοῦ ὕπνου refraintherefrom, Ael. NA 13.13 : c.part.,persevere indoing, οἱ δ' ἐκαρτέρουν πρὸς κῦμα λακτίζοντες