κάρφ-ω, poet. Verb,
A. dry up, wither,κάρψω μὲν Χρόα καλόν will witherthe fair skin,wrinkleit, Od. 13.398 , cf. 430 ; ἠέλιος Χρόα κάρφει
Hes. Op. 575
:—and in Pass. , [Χρὼς] κάρφεται ἤδη
Archil. 100
; πυρὶ καρφόμενα
Euph. 50
; περὶ Χροὶ̈ καρφομένη θρίξ
Nic. Th. 328
.
2. metaph.,ἀγήνορα κάρφει ΖεύςZeuswithersthe proud of heart, Hes. Op. 7 ; κάματοι κάρφοντες γυῖα
Nic. Al. 383
:— Pass. , οἴτῳ κάρφεσθαι
A.R. 4.1094
; v. κάρφος .