κάταγμα(B),ατος,τό, Ion.
κάτηγμα, laterκατέαγμα(cf.κατάγνυμι),
A. fragment, BCH 35.286 (Delos,ii B.C.); later μικρὰ κατεάγματα λίθου
BGU 647.13
(ii A.D.);πλίνθων κατάγματαdub. cj. in Alc. 153 .
II. breakage,
PAmh. 2.93.19 (ii A.D., in form-αίαγμα
= -έαγμα ); esp.
2. Medic.,fracture, Hp. Aph. 5.22 , Thphr. HP 4.8.6 , Sor. Fract. 1 , al., Gal. 10.423 ; μελῶν
Vett.Val. 110.5
. [τᾱby nature, Ammon. Diff. p.78V. ]:—henceκαταγλωττ-αγματικός,ή,όν,liable to fracture, Vett.Val. 110.23 ; but usu.
2. oforfor fracture, ἔμπλαστρος
Asclep.
ap. Gal. 13.536 ; ἀγωγή
Pall.