κατ-ᾰκούω,
A. hear and obey, be subject, Ἀράβιοι οὐδαμὰ κατήκουσαν ἐπὶ δουλοσύνῃ Πέρσῃσι
Hdt. 3.88
, cf. App. Syr. 55 ;τινος
D. 1.23 , Arr. Fr. 7J. , App. Mith. 57 , Hierocl. in CA 19p.461M.
2. give ear, listento one, D. 6.35 ; of eavesdroppers, Str. 14.1.32 .
3. hear plainly,τι
E. Rh. 553 (lyr.), Th. 2.84 , Pl. R. 531a ;τίνος; Ar. Ra. 312 , cf. Pl. Prt. 330e ;ὁ θυρωρὸς . . κατήκουεν ἡμῶν overheardus, ib. 314c ; κ. αὐλοῦντος
Arist. EN 1175b4
: abs., Th. 3.22 .