κατακρᾰτ-έω,
A. prevail over, c. gen. pers., κατακρατεῖν ἀνδρὸς εἴωθεν γυνή
Men. 646
, cf. Thphr. CP 2.14.4 ; τῶν πολεμίων
Plb. 16.30.5
: metaph., of pleasure, κ. τοῦ οἴκου
Stoic. 3.98
; also c. acc.,τους ἄλλους
ἀρετῇ κ. D.C. 54.29 ; ὁ ἵππος πρεσβύτερος ἤδη ὢν οὐ κ. τὰς θηλείας
PCair.Zen. 225.8
(iii B. C.):— Pass. ,to be overcome, ὑπὸ νόμου βελτίονος
Zaleuc.
ap. Stob. 4.2.19 .
2. abs.,prevail, gain the mastery, gain the victory, κατὰ μοῖρ' ἐκράτησεν
A. Pers. 101
(lyr.), cf. Hdt. 7.168 , Th. 6.55 , Pl. Lg. 840e ;ὁ Πηνειὸς τῷ οὐνόματι κατακρατέων ἀνωνύμους τοὺς ἄλλους[ποταμοὺς] εἶναι ποιέει