κατα-κρίνω, Arc.
κακρίνω(v. infr.)[ῑ],
A. give as sentence against, τὸ τελευτῆσαι πάντων ἡ πεπρωμένη κατέκρινε
Isoc. 1.43
:— Pass. ,τοῖσι κατεκέκρῐτο θάνατος sentenceof deathhad been passed uponthem, Hdt. 7.146 ;κατακεκριμένων οἱ τούτων whenthissentence has been given againsthim, Id. 2.133 ; φυγὴν κατακριθείς
Suid.
s.v. Ἱεροκλῆς : impers.,ἂν κατακρῐθῇ μοιifsentence be given againstme, X. Ap. 7 : Arc. , c. dat. pers. et gen. rei,Ὀς<>έοι ἂν χρηστήριον κακρίνη ἢ γνωσίαι κακριθήη τῶν χρημάτωνanyone whom the oraclehas condemnedor who by judicial processhas been condemnedto forfeit his property, IG 5(2).262.14 , 15 (Mantinea,v B. C.,=
Class.Phil. 20.137 ).
2. c. acc. pers.,condemn,v.l. in
Antipho 4.4.2 : c. acc. etinf., κατέκρινάν μιν ἔκδοτον ἄγεσθαι
Hdt. 6.85
, cf. 9.93 , Theoc. 23.23 (ubi sc.βαδίζειν) ; κ. τινὰ θανάτῳ