κατάντ-ης,ες, (ἄντα)
A. downhill, steep, opp. ἀνάντης, κ. ἀτραπός
Ar. Ra. 127
;ἐς τὰ κατάντεα downwards, Hp. Off. 9 ;ἐπὶ κάταντες,
= κάταντα , Pl. Ti. 77d ; εἰς τὸ κάταντες
X. Eq. 8.8
; ἐν τῷ κατάντει
Id. HG 4.8.37
;ἀπὸ τοῦ κατάντουςib. 3.5.20 ; ἐν τοῖς κατάντεσι
Diocl.Fr. 142
: neut. asAdv., κάταντες κινεῖσθαι
Arist. Ph. 248a22
; τὰ κατάντη ἁμιλλώμενοι
X. Eq. 8.6
; τὰ κ. ἐλαύνεσθαι
Id. Eq.Mag. 8.3
; θεῖν