in D.
καταπτήσσω,fut. -πτήξω(v. infr.):3 dual
Ep.
aor. 2
A.
καταπτήτην
Il. 8.136
: poet.aor. part.
καταπτᾰκών
A. Eu. 252
(cf.καταπλακών):pf.
κατέπτηκα
LXX Jo. 2.24
( v.l. -έπτηχε ), Did.
in D.
11.25 , Them. Or. 24.309b , or κατέπτηχα
D. 4.8
, Plu. Per. 25 , Gal. 5.510 ; Ep.
part. καταπεπτηώς(v. infr.):—crouch, cower, esp. from fear, καταπτήτην ὑπ' ὄχεσφι
Il. 8.136
; καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ
22.191
; κατὰ δ' ἔπτηξαν ποτὶ γαίῃ
Od. 8.190
; λιμῷ καταπεπτηυῖα
Hes. Sc. 265
: also in Prose,κατέπτηχε μέντοι ταῦτα πάντα νῦνD.l.c., cf. D.H. 7.50 ; ταπεινοὶ -πτήξετε πρὸς τὸ μέλλον
Plu. Aem. 27
; διὰ τὸ μέγεθος
Id. Sull. 7
.
2. c. acc.,cower beneath, ἐξουσίαν
D.H. 11.18
; τὸ θεοῦ κράτος
Ph. 1.677
, cf. 322 , 2.600 ; of a breach in a wall, ἀπειλουμένην ὅσον οὔπω κατεπτηχέναι τὴν ἐπίκλυσιν
Hld. 9.5
.
