καταρ-άομαι[ᾱρ
Ep. ,ᾰρ
Att. ],
A. call down curses upon, τῷ δὲ κατᾱρῶνται πάντες βροτοὶ ἄλγε' ὀπίσσω
Od. 19.330
;πολλὰ κατηρᾶτοhecalled downmanycurses, Il. 9.454 ;κεφαλῇ πολλὰ κ. Hdt. 2.39 ; κ. ὁ κῆρυξ "εἴ τις ἐξαπατᾷ" λέγων
D. 23.97
; κ. τὴν Ἶσίν τινι
AP 11.115
( Nicarch. ): c.inf.,καταρῶνται δ' ἀπολέσθαιtheypraythat he may perish, Thgn. 277 ; κ. μήτε πλοῖα στεγανὰ γενέσθαι
Arist. Fr. 554
, cf. 148 : c. dat.,curse, execrate, τῷ ἡλίῳ
Hdt. 4.184
, cf. Ar. Nu. 871 , Ra. 746 , D. 19.292 codd., etc.: c. acc., LXX Ge. 12.3 , al., Ev.Marc. 11.21 , Plu. Cat.Mi. 32 codd., Luc. Asin. 27 : abs., Ar. V. 614 , D. 18.283 :— Pass. ,aor. κατηράθην [ᾱ]