κατ-άρᾱτος [ᾰρ],ον, Ion.
κατ-ήρητος
Herod. 5.44 , butκατάρητος
Schwyzer 702.11 (Erythrae,iv B.C.):—
A. accursed, abominable, E. Med. 112 (anap.): freq. in Com.,ὡς σεμνὸς ὁ κ. Ar. Ra. 178 , cf. Pax 33 ; ὦ κατάρατε
Id. Lys. 530
, etc.: Comp.
καταρατότερος
D. 18.212
: Sup.
-ότατος
S. OT 1345
(lyr.).