melt
κατατήκω, Dor.
καταταρτᾰρ-τάκω [ᾱ],
A. meltorthaw away, and in Pass. ,to be meltedorthawed, ὡς δὲ χιὼν κατατήκετ' . . ἥν τ' Εὖρος κατέτηξεν
Od. 19.205
; κ. ὦπας δάκρυσι
Theoc. Ep. 6
; ψυχὴν λύπαις
D.L. 8.18
; κατατήκεσθαι τὸ θυμοειδές
Phld. Mus. p.103
K.
2. dissolve, λίτρον κ. τὰς σάρκας
Hdt. 2.87
, cf. POxy. 40.8
(ii/iii A.D.);ἀέρα κ. πῦρ, i.e. rarifies it, Pl. Ti. 61a ; κ. ὁ χρόνος
Arist. Ph. 221a31
;τὸ αἷμα diluteit, Gal. 6.262 .
3. metaph.,κ. τέχνην εἴς τι wasteart and skill upon a thing, D.H. Dem. 51 .
II.
Pass. , withpf.
Act.
κατατέτηκα,melt away, κατατήκομαι ἦτορ
Od. 19.136
;τὰ σπλάγχνα κατατετηκότα ἐξάγειν dissolved, Hdt. 2.87 ; κατατάκομαι
S. El. 187
(lyr.), cf. Ant. 977 (lyr., tm.), ὑπὸ τοῖ . . ἄλγους κατατέτηκα
Ar. Pl. 1034
; ἔρωτι κατατήκεσθαι
X. Smp.
8.3 , Eub. 104 : so with gen. added, τούτω κατετάκετο . . ἔρωτα
Theoc. 14.26
;κ. ἐν ψήφοις wear oneself awayin . . , Luc. Epigr. 12 .
