κατάφημι,
A. assent, S. OT 506 (lyr.,μεμφομένωνis gen. abs.); opp.ἀπόφημι, inaor. 1 inf.-φῆσαι, Arist. Metaph. 1007b21 ; οἷον -φᾶσα ἢ ἀποφᾶσα [ἡ ψυχὴ] διώκει ἢ φεύγει
Id. de An. 431a9
:— Pass. ,aor. inf.- φᾰθῆναι
Id. Int. 18b39
.
II. promulgate,νόμοι οὓς κατέφησεν θεὸς Ἰουδαίοις f.l. in
J. BJ 3.8.4 (v.κατηφέω).