καταφθίνω[ῐ, sedv.infr.],
A. waste away, decay, Pi. I. 8(7).51 , Hdt. 2.123 ;κ. νόσῳ, γήρᾳ, S. Ph. 266 , E. Alc. 622 : in later Att. Prose, Thphr. HP 9.16.5 :aor. part.
καταφθινήσας
Plu. 2.117c
:pf. part. κατεφθινηκώςib. 621f , Arr. Epict. 4.11.25 :καταφθῑ́νουσιtrans. isf.l. in
Theoc. 25.122 .