κατηφ-ής,ές,
A. with downcast eyes, downcast, κατηφέες ἐσσόμεθ' αἰεί
Od. 24.432
, cf. Cic. Att. 13.42.1 ; τὸν μὲν κατηφῆ
E. Or. 881
; κ. ὄμμα
Id. Heracl. 633
(butκ. ὀφθαλμοί sunkeneyes, Hp. Epid. 7.25 ); κ. καὶ ὑπεραύστηρος
POxy. 471.92
(ii A.D.); of animals, αἱ ἵπποι ὅταν ἀποκείρωνται, γίνονται κατηφέστεραι
Arist. HA 572b9
; τὸ κ.
Id. Phgn. 808a10
, cf. 807b12 : metaph.,κ. ἄμπελος droopingin sorrow, Him. Or. 9.4 .
2. metaph.,dim, obscure, νύξ
AP 9.658