κᾰχ-άζω, Dor.
fut.
A.
καχαξῶ
Theoc. 5.142
:—also in nasalized formκαγχάζω, S. Aj. 198 (lyr., v.l.), Babr. 99.8 , AP 5.229 ( Paul.Sil. ), 6.74 ( Agath. ); cf.ἀνακαγχάζω:—laugh aloud, S. Ichn. 348 , Ar. Ec. 849 , Anacreont. 31.29 , Luc. DMeretr. 6.3 ;ἐπί τινιat one, Eub. 8 , Luc. Am. 23 ; μέγα κατά τινος
Theoc.
l. c.;jeer, mock, ἁπάντων καγχαζόντων γλώσσαις
S. Aj.
l.c. (Prob. onomatopoeic, by dissim. fr.χὰ χά'ha! ha!')