κεάζω, Ep.
fut.
A.
κεάσσω
Orph. A. 849
:aor.
κέᾰσα, κέασσα, ἐκέασσα
Hom.
(v. infr.):— Pass. ,aor.
κεάσθην
Il. 16.412
, butpart.
κεᾰθείσης
App.Anth. 3.167
:pf. part. κεκεασμένος(v. infr.):—split, cleavewood, κέασε ξύλα νηλέϊ χαλκῷ
Od. 14.418
; κέασαν ξύλα
20.161