κερᾰμ-εοῦς,ᾶ,οῦν, (κέραμος)
A. of clayorearth, earthen, μάνην εἶχε κεραμεοῦν ἁδρόν
Nico 1
, cf. IG 22.463.51 , Thphr. HP 5.3.2 , Phld. Mort. 39 , Dsc. 1.71 ;τὸ χρῶμα κεραμεοῦςAlex.Mynd. ap. Ath. 9.398d :—other spellings found in codd. areκεράμειος, Plu. Galb. 12 ;κεράμεος, Pl. Ly. 219e , Ctes. Fr. 51 M., Antiph. 163.5 , Theophil. 2 , cf.κεράμεα: ὁ παντοδαπὸς κέραμος, Hsch. , andκεράμεον,τό , collect.,= tile-work, BCH 36.197 (Delos,iii/ii B.C.);κεραμαῖοις, Plb. 10.44.2 ,v.l. in
Ph. 2.273 ;κεραμιαῖος, ibid. (v.l.), Gp. 2.18.14 ;κεράμιος, Str. 17.2.3 ;κεραμοῦς, Heraclid. Tar. ap. Gal. 13.827 .