κέρτομος,ον,
A.
= κερτόμιος, κέρτομα βάζειν
Hes. Op. 788 ; χοροὶ κ.
Hdt. 5.83
( v.l. κερτομίοισι ), cf. D.H. 7.72 , Ael. NA 5.54 .
II. mocking, delusive, παῖς
h.Merc. 338
; χαρά
E. Alc. 1125
; χάριτες
Id. Fr. 492.2
;ἁρμονία, of Echo, AP 7.191 ( Arch. ).—Poet. word used once by Hdt. , and in late Prose.