ἀμφήκης,ες, (ἀκήA)
A. two-edged, φάσγανον, ξίφος,
Il. 10.256 , Od. 16.80 , B. 10.87 , etc.;κέντρον, δόρυ,
A. Pr. 692 (lyr.), Ag. 1149 ;ἔγχος, γένυς,
S. Aj. 286 , El. 485 ; of lightning,forked,
πυρὸς ἀ. βόστρυχος
A. Pr. 1044
;κεραυνόςCleanth. 1.10 .
II. metaph.,ἀ. γλῶτταtonguethat will cut both ways,i.e. maintain either right or wrong, Ar. Nu. 1160 (parod.); of an oracle,ambiguous,
ἀ. καὶ διπρόσωπος
Luc. JTr. 43
.