κηλ-ήτης,ου,ὁ, (κήλη)
A. one who is ruptured, Str. 17.3.4 , Gal. 10.988 , D.C. 73.2 , AP 11.342 , Luc. Epigr. 39 :— Att.
καλήτης
Phryn. PS p.81
B.
one who is ruptured
κηλ-ήτης,ου,ὁ, (κήλη)
A. one who is ruptured, Str. 17.3.4 , Gal. 10.988 , D.C. 73.2 , AP 11.342 , Luc. Epigr. 39 :— Att.
καλήτης
Phryn. PS p.81
B.