κλόν-ος,ὁ, Hom. (only in Il. ),
A. confused motion, turmoil, esp.battle-rout, κατὰ κλόνον
Il. 16.331
, 713 ;κ. ἐλχειάων throngof spears, 5.167 , 20.319 ;ἐν δὲ κλόνον ἧκε κακόν [ἀπόλλων] 16.729 ;κ. ἀνδρῶν throngof men, Hes. Sc. 148 ; Trag.(not in S. ) only in lyr.,ἱππιοχάρμας κλόνους throngsof fighting horsemen, A. Pers. 106 ; ἀσπίστορας κλόνους
Id. Ag. 404
; σκέψαι κλόνον . . Γιγάντων
E. Ion 206
: in later Prose,trembling, confusion, Aq. Ez. 12.8 , Them. Or. 6.73b ;agitationof mind, ὁ ἄφρων σάλον καὶ κ. ὑπομένει
Ph. 1.230
.
II. agitationin physiological sense, of wind in the bowels, Ar. Nu. 387 ; κλόνου πάταγος
Aret. SD 1.7
; οἱονεί τινα σφυγμὸν καὶ κ. ἔχοντος τοῦ πνεύματος
Plu. 2.681a