κνυζ-έομαι, prop. of a dog,
A. whine, whimper,κνυζεῖσθαι(v.l.-ᾶσθαι) S. OC 1571 (lyr.), cf. Theoc. 6.30 ; κυνηδὸν κνυζούμενον
S. Fr. 722
, cf. Ar. V. 977 ; of children, D.H. 1.79 ;ἐν ὕπνῳ κνυζεῦνται(v.l.-ῶνται) φωνεῦντα φίλαν ποτὶ ματέρα τέκνα
Theoc. 2.109
:—also Act.
κνυζῶ
Poll. 5.64 ( κνύζω
Anon.
ap. Suid. ), κνυζεῖ
Opp. C. 1.507
:κνυζάομαι(cf. supr.), Ael. NA 1.8 , 11.14 :κνύζομαι, Gal. 19.112 , Hsch. ; for Sophr. 53 v.κνυζόω.