κνώδαλ-ον,τό, any
A. wild creature, Od. 17.317 ; κνώδαλ' ὅς' ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα
Hes. Th. 582
; but also, of an ox or ass, h.Merc. 188 ; of beasts generally, κνωδάλων τε καὶ βροτῶν
A. Ch. 601
(lyr.);κ. πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ, of birds and beasts, Id. Supp. 1000 ;κ. βροτοφθόρωνib. 264 ; of sea-monsters, κνώδαλ' ἐν βένθεσι πορφυρέας ἁλός
Alcm. 60.5
, cf. A. Ch. 587 (lyr.); ἔζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα
Id. Pr. 462
;ἀνημέρωσα κνωδάλων ὁδόν(sc. Theseus) S. Fr. 905 , cf. Tr. 716 ; of boars, lions, E. Supp. 146 ; asses, Pi. P. 10.36 ; serpents, Id. N. 1.50 , Nic. Th. 98 , Pl. Ax. 365c ; κώνωπες νυκτὸς κ. διπτέρυγα
AP 5.150
( Mel. ); of persons, as a term of reproach, ὦ παντομισῆ κ.
A. Eu. 644
: Com.,brutes, beasts, τρία κ. ἀναιδῆ