κοέω, contr.
κοῶ,
A. mark, perceive, hear, ἄστρωτος εὕδω καὶ τὰ μὲν πρᾶτ' οὐ κοῶ
Epich. 35
(prob.); σὺ δ' οὐ κοεῖς
Anacr. 4.14
; κοεῖν
Hellad.
in Phot. Bibl. p.531
B. ;ἐκόησεν τοὔνεκεν. . Call. Fr. 53 , cf. Sch. Ar. Eq. 198 : etym. ofΚοῖος, Corn. ND 17 :—also (fromκοάω)κοᾷ: ἀκούει, πεύθεται, andἐκοᾶμες: ἠκούσαμεν, ἐπυθόμεθα, Hsch. ;ἔκομεν(sic) . .ᾐσθόμεθα, Id. (κοϝ-, cf. Skt.kavis'wise', Lat.caveo.)