κοίρᾰν-ος,ὁ, poet. Noun ( Boeot. for
A. king,
AB 1095 ),ruler,leader, commander,
1. in war or peace, ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κ.
Il. 2.487
; κοίρανε λαῶν
7.234
; οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη: εἷς κ. ἔστω, εἷς βασιλεύς
2.204
.
2. generally,lord, master, Od. 18.106 , Pi. N. 3.62 , A. Ag. 549 , S. OC 1287 , E. Med. 71 , al.—Rare in fem., Orph. Fr. 38 .