κολλ-άω, (κόλλα)
A. glue, cement,τι περὶ τὸν τράχηλον, τι πρός τι, Pl. Ti. 75d , 82d ; ἐπιστύλια ἐπὶ τοὺς κίονας
IG 22.1668.46
;menda broken vessel, ib. 11(2).161
A 111 (Delos,iii B.C.), POxy. 1449.15
(iii A.D.).
2. joinone metal or other substance to another,κ. χρυσὸν ἔν τε λευκὸν ἐλέφαντα, i.e.make[a crown]inlaid withgold and ivory, Pi. N. 7.78 :— Pass. ,κολλώμενα glued together, opp.γομφούμενα, Ar. Eq. 463 ;ὁ κολλώμενος σίδηρος weldediron, Plu. 2.619a ; στραγγαλὶς χρυσᾶ κεκολλημένη
POxy. 1449.23
(iii A.D.).
II. generally,join fast together, unite, ἄλφιτον ὕδατι
Emp. 34
;χαλκὸν ἐπ' ἀνέρι κολλᾶν, of one applying a cupping-glass, Cleobulina 1 , cf. Gal. Thras. 23 ;close upwounds, Id. 11.440 :— Pass. ,κολλέεσθαι, of poison entering the system, Hp. Ep. 19 ( Hermes 53.66 );κολλᾷ καὶ συνδεῖ πάντα ἤθη [ὁ πόθος] Pl. Lg. 776a :— Pass. ,cleave to,κεκόλληται γένος πρὸς ἄτᾳ is indissolubly boundto . . (Blomf. forπροσάψαι), A. Ag. 1566 (lyr.); λόγος εἰς τὰ σπλάγχνα κολληθείς