κόμπος(A),ὁ,
A. din, clash, esp. such as is caused by the collision of two hard bodies, as when a boar whets his tusks, ὑπαὶ δέ τε κ. ὀδόντων γίγνεται
Il. 11.417
, 12.149 ;stampingof dancers' feet, πολὺς δ' ὑπὸ κ. ὀρώρει
Od. 8.380
;ringingof metal, E. Rh. 383 (anap., pl.).
II. metaph.,boast, vaunt, ὁ κ. οὐ κατ' ἄνθρωπον φρονεῖ
A. Th. 425
, cf. 473 , Ag. 613 ; οὐ πεπλασμένος ὁ κ., ἀλλὰ καὶ λίαν εἰρημένος
Id. Pr. 1031
; Ζεὺς γὰρ μεγάλης γλώσσης κόμπους ὑπερεχθαίρει
S. Ant. 127
(anap.);κ. πάρεστι, i.e. I am proud of the deed, Id. Aj. 96 : rare in Prose and Com., ὅρα μὴ μάτην κ. ὁ λόγος εἰρημένος ᾖ
Hdt. 7.103
; οὐ λόγων . . κ. τάδε, μᾶλλον ἤ ἔργων . . ἀλήθεια