dust
κόνις,ιος, Att.
εωςorεος
E. Cyc. 641 ,ἡ: dat.κόνι
contr. fr.κόνιι, Il. 24.18 , Od. 11.191 , Att.
κόνει:—
A. dust, κόνιος δεδραγμένος
Il. 13.393
; as an emblem of a countless multitude, εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κ. τε
9.385
; κ. δέ σφ' ἀμφιδεδήει
Hes. Sc. 62
; κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ
A. Supp. 180
;αἷμα κ. πίνει, ἀνασπᾷ, Id. Th. 736 (lyr.), Eu. 647 ; κ. διψία
S. Ant. 247
, 429 ; of the grave, κ. κατακρύπτει χάριν
Pi. O. 8.79
, cf. S. OC 406 , El. 435 , etc.;κόνει φύρειν κάρα, in sign of mourning, E. Hec. 496 ;ἡ ἐπίχρυσος κ.golddust, Poll. 7.97 .
2. ashes,ἐν κόνι ἄγχι πυρόςOd.l.c.; κόνιν αἰθαλόεσσαν χεύατο κὰκ κεφαλῆς
Il. 18.23
, cf. Theoc. 24.93 .
II. thedustof theκονίστρα, Arist. IA 709a14 , Luc. Anach. 29 , Ath. 12.518d : metaph., of toil,πάντα ἡμῖν μία κ.dub. in Luc. DMort. 1.3 : in Plu. 2.697a
κόνιν(lye) is prob. an error forκονίαν.
III.
= κονία
111 , Jul. Ep. 80 . [ κόνῐν
Il. 18.23
;κόνῐ(shortd. fr.κόνῑbefore a vowel) 24.18 , Od.l.c.;κονῑς , κονῑν, A. Pr. 1084 (anap.), Supp. 180 , 783 (lyr.):ῐin gen.,v.supr.] (Cf. Lat.cinis.)
