κόπ-ος,ὁ, (κόπτω)
A. striking, beating,ὀξύχειρι σὺν κόπῳ(Pauw forκτύπῳ) A. Ch. 23 (lyr.);στέρνων κόπους(Seidler forκτύπους) E. Tr. 794 (anap.); = κοπανισμός , Hsch.
II. toil and trouble, suffering, A. Supp. 210 (pl.); ἀνδροδάϊκτος κόπος
Id. Fr. 132a
p. Ar. Ra. 1265 ;painof a disease, S. Ph. 880 ;κόπους παρέχειν τινίto givetrouble,
Ev.Matt. 26.10 , al., PTeb. 21.10
(ii B. C.), BGU 844.10
(i A. D.); κόπον ἔχειν
Phld. Mus. p.62
K.; πάντα κ. ἀναδεξάμενος
SIG 761
B 6 (Delph.,i B. C.).
2. fatigue, Hp. VM 21 , Gal. 6.190 ;κόπου ὕποfromvery weariness, E. Ba. 634 ; κόπῳ παρεῖμαι
Id. Ph. 852
;κόπῳ δαμέντες, ἁλίσκεσθαι, Id. Rh. 764 , Th. 7.40 ; τῷ κ. ξυνεῖναι