κοσμ-ήτωρ,ορος,ὁ, poet. forκοσμητής(in late Prose, Jul. Gal. 49 e),
A. one who marshals an army, commander, leader, Ἀτρεΐδα . . δύω, κοσμήτορε λαῶν
Il. 1.16
, 375 ; δοιὼ . . κοσμήτορε λαῶν
3.236
; ἐν χερσὶν ἔθηκε δέπας κοσμήτορι λ.
Od. 18.152
;guide, director, παιδός
A.R. 1.194
.
2. one who adorns,ἡρώων κ. ὍμηρονEpigr. ap. Arist. Fr. 76 .
3.
= κοσμητής
1.2 , IG 3.740 , al.