κουρ-εύς,έως,ὁ, (κείρω)
A. barber, hair-cutter, Pl. R. 373c , Philyll. 14 , PMagd. 15.1
(iii B. C.), Luc. Ind. 29 ;ὁ κ. τὰς μαχαιρίδας λαβὼν ὑπὸ τῆς ὑπήνης κατακερεῖ—τὴν εἰσφοράν(παρὰ προσδοκίανforτὸ γένειον) Eup. 278 ; as a purveyor of gossip, Plu. 2.177a , 509a .
2. shearer, κουρεῖ τῷ κείραντι τὰς αἶγας
PCair.Zen. 176.54
(iii B. C.).
II. a bird, said to chirp with a soundas of clipping, Hsch.