ἀμφι-μάχομαι [ᾰ], Ep. Verb, only pres andimpf.,
A. fight round:
1. c. acc.,assail, besiege,
Ἴλιον ἀμφεμάχοντο
Il. 6.461
; Τρώων πόλιν
9.412
;στρατόν
16.73 .
2. c. gen.,fight for,as for a prize, of defenders and assallants, τείχεος ἀμφεμάχοντο
15.391
; νέκυος δὲ δὴ ἀ.
18.20
; χώρας
SIG 527.151
(Dreros,iii B. C.).