κουρι-άω, of hair,
A. need clipping
πώγων εἰς ὑπερβολὴν κουριῶν
Luc. Gall. 10
.
II. of persons,ἐν χρῷ κ. needcloseclipping, Pherecr. 30 , Plu. Alc. 23 ; ἄνθρωπος ἀεὶ -ιῶν
Luc. Lex. 10
.
2. wear rough, untrimmed hair, Ael. NA 7.48 ; κ. τὸ γένειον
Alciphr. 3.55
, cf. Hp. Ep. 17 , Artem. 1.19 (interpol.).