κουρ-ίδιος,α,ον, (κοῦρος(A),κούρη, cf. sq. 111 )
A. wedded, Ion. and poet.Adj., used sts. of the husband, κουρίδιον ποθέουσα πόσιν
Il. 5.414
; κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον
Od. 11.430
; κουριδίοιο φίλοιο οὐκέτι μέμνηται
15.22
: more freq. of the woman,lawful, wedded wife, κουριδίης ἀλόχου
Il. 1.114
;ἀλλά μ' ἔφασκες Ἀχιλλῆος θείοιο κ. ἄλοχον θήσειν(Briseis to Patroclus) 19.298 ;κ. ἄκοιτις, ἀκοίτης, A.R. 3.243 , 4.1072 ;κ. γυναῖκες, opp.παλλακαί, Hdt. 1.135 , 5.18 , cf. 6.138 , Aristox. Fr. Hist. 72 : in poet. epitaphs, μνῆμ' ἀλόχῳ . . θήκατο κουριδίῃ
IG 3.1376.10
, cf. 7.2539.9 (Thebes);ἀνὴρ κ.in prose epitaphs, CIG 3827
ι(Cotiaeum), 4176 (Amasia), cf. Parth. 27.2 , Jul. Or. 3.110c : asSubst.,κ.,ἡ ,wedded wife, Q.S. 5.445 .
2. of things,νωί̈τερον λέχος αὐτῶν κουρίδιονour ownlawful marriagebed, Il. 15.40 , cf. Ar. Pax 844 ;δῶμα κ.houseof my wedlock, Od. 19.580 ; κ. γάμοι