κρᾰτερό-φρων,ον, gen.ονος, (φρήν)
A. stout-hearted, dauntless, epith. of Heracles, Il. 14.324 ; the Dioscuri, Od. 11.299 ; Odysseus, 4.333 ; a wild beast, Il. 10.184 ; ἀδάμαντος ἔχον κρατερόφρονα θυμόν
Hes. Op. 147
, cf. Orph. Fr. 164 ;Διὸς κρατερόφρονι κούρῃ, of Athena, IG 12.503 .