κρίσῐμος[ῐς],ον,(κρίσις)
A. decisive, critical,κ. ἡμέραthecrisisof a disease, Hp. Aph. 7.85 , al., Arist. Ph. 230b5 ;κ. γὰρ αὕτη γίγνεται(sc. the seventh day) Men. 890 ; also κ. φάεα
AP 11.382.11
( Agath. ); ἐν κρισίμοις
Hp. Epid. 1.7
: Comp. -ώτερος
Id. Acut. 23 .Adv.-μωςId.Epid.l.c.