κρόταλ-ον,τό, (κροτέω) in pl.,
A. clapper, used in the worship of Cybele, h.Hom. 14.3 , Pi. Fr. 79 , Hdt. 2.60 , Arist. Mir. 839a1 ; of Dionysus, E. Hel. 1308 (lyr.), cf. Cyc. 205 : generally, in dances, AP 5.174 ( Mel. ), 11.195 ( Diosc. ).
II. sg., metaph., of persons, 'rattle', Ar. Nu. 260 , 448 (anap.); οἶδ' ἄνδρα, κρόταλον δριμύ
E. Cyc. 104
.
III. a name for thenarcissus, Eumach. ap. Ath. 15.681e .
IV. κόρταλος σημαίνει τὸν κρότον τῆς ψυχῆς EMpostκορυθαίολος(cod. Voss.);κορτάλωνis perh. required by the metre in E. Hyps.Fr. 1 ii 9 (lyr.).