κροτ-ητός,ή,όν,
A. stricken, sounding with blows, κάρα
A. Ch. 428
.
2. κ. ἅρματα rattling, bumpingchariots, S. El. 714 ;κροτητὰ πηκτίδων μέληmusicstruck fromthe harp, Id. Fr. 241 .
II. τὰ κροτητά,
1. cakesof some kind, E. Fr. 467.4 .
2. much-trodden places, Thphr. HP 6.6.10 .