κροῦμα,ατος,το, (κρούω)
A. beat, stroke, Ar. Ec. 257 (sens. obsc.):— alsoκροῦσμα
AP 6.27 ( Theaet. ), Poet.de herb.
121 , Porph. Abst. 1.43 ;κρούσμασι καὶ στρέμμασι blowsand sprains, Paul.Aeg. 3.78 , cf. Poll. 2.199 .
2. sound produced by striking stringed instrumentswith the plectron,note, κρούεται τὰ κρούματα . . , τὰ μὲν ἄνω, τὰ δὲ κάτω
Hp. Vict. 1.18
, cf. Ar. Th. 120 (lyr.), Pl. R. 333b , Min. 317d , etc.; τὸ πόημα οὐχ ὡς τερέτισμα καὶ κ. νοοῦμεν
Phld. Po. 2p.228H.
; also of wind instruments, κρούματα τὰ αὐλήματα καλοῦσιν
Plu. 2.638c
, cf. Poll. 4.83 , 7.88 ; σαλπιστικὰ κ.
Id. 4.84
; τοιαῦτα . . νιγλαρεύων κ.
Eup. 110
; αὐλεῖ . . σαπρὰ κ.