κτερ-εί̈ζω,fut.-
A.
ί̈ξω
Od. 2.222
:aor.
κτερεί̈ξαι
1.291
:— Ep. Verb, = κτερίζω :
1. c. acc. pers.,bury with due honours, σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε
Il. 23.646
; κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον
24.657
; τύμβῳ κτερέϊξε παῖδα
IG 12
( 5 ). 308 (Paros), etc.
2. c.acc. cogn.,κτέρεα κ., v. κτέρεα .