κτῆμα,ατος,τό, (κτάομαι)
A. anything gotten, piece of property, possession, sg. once in Hom. , μή νύ τι . . δόμων ἐκ κτῆμα φέρηται
Od. 15.19
; later ταύτας [γυναῖκας] ἐξείλεθ' αὑτῷ κ.
S. Tr. 245
; ἡδὺ κ. τῆς νίκης λαβεῖν
Id. Ph. 81
, cf. OT 549 , Ant. 702 , E. Or. 230 , 703 , etc.; κ. ἐς αἰεί
Th. 1.22
; ὡς ἡδὺ καὶ μακάριον τὸ κ.
Pl. R. 496c
, etc.; of a slave, παλαιὸν οἴκων κ.
E. Med. 49
, cf. Pl. Phd. 62d , X. Oec. 1.6 , Vect. 4.42 ; κ. ἔμψυχον
Arist. Pol. 1253b32
; of a calf, J. AJ 6.14.3 ; κ. πάντων ἐστὶ τιμιώτατον ἀνὴρ φίλος