κτῐ́λ-ος,ον,
A. tame, docile, obedient, χρὴ δέ σε πατρὶ . . κτίλον ἔμμεναι
Hes. Fr. 222
; ἦσαν δὲ κτίλα πάντα καὶ ἀνθρώποισι προσηνῆ
Emp. 130
;μῆλα(sheep) Nic. Th. 471 ; κύνες
Parth. 10.3
;ἱερέα κτίλον ἈφροδίταςAphrodite'scherishedpriest, Pi. P. 2.17 ;κτίλα ὤεα, perh. theircherishedeggs, Nic. Th. 452 .
II. Subst. κτίλος,ὁ ,ram, Il. 3.196 , 13.492 , Opp. C. 1.388 , 4.211 , Q.S. 1.175 .