κῠδοιμ-ός,ὁ,
A. din of battle, uproar, hubbub, Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμός
Il. 10.523
, cf. 18.218 ;κυδοιμὸν ἐμβαλεῖν(mock-heroic) Ar. Ach. 573 ;ὀρνίθων κυδοιμοίcock-fights, Theoc. 22.72 :—Κυδοιμόςpersonified, as companion ofἘνυώandἜρις, Il. 5.593 , 18.535 , cf. Emp. 128.1 , Ar. Pax 255 .— Ep. word, used by Ar. and in later Prose, as Plb. 5.48.5 , Luc.
Bis Acc.
10 , etc.