κωμῐκ-ός,ή,όν, (κῶμος)
A. oforfor comedy, comic, later form for κωμῳδικός, κ. ὑποκριτής
Aeschin. 1.157
; ποητάς
SIG 711
L 15 (Delph.,ii B.C.);κ. χορός, ὄρχησις, Arist. Pol. 1276b5 , Demetr.Lac. Herc. 1012.21 ; προσωπεῖον
Luc.
Bis Acc.
33 ; ἱλαρῷ καὶ κ. προσώπῳ
Id. Cal. 24
, cf. Plu. Ant. 29 .
II. Subst. κωμικός,ὁ ,comedian, i.e. eithercomic actor, Alex. 98.13 ; orcomic poet, Plb. 12.13.3 , Phld. Mus. p.16 K. (pl.), Plu. 2.62e , etc.;ὁ κ., κατ' ἐξοχήν,=Aristophanes, Luc. Prom.Es 2 , etc.Adv.- κῶς
Ph. 1.473
, D.L. 5.88 .